Bez trzymanki. Jak rower zmienia Warszawę

Rower od ponad stu pięćdziesięciu lat zajmuje w historii Warszawy miejsce szczególne i nieco paradoksalne. Z jednej strony to jeden z najbardziej przełomowych wynalazków, z drugiej, często bywa niedoceniany. Patrząc z perspektywy dziejów techniki, można go uznać za etap przejściowy: ogniwo między epoką ruchu pieszego i konnego a dominacją silników spalinowych. To wynalazek, który zachwycał pod koniec XIX wieku, lecz dziś bywa postrzegany jako mniej ekscytujący. Jest wolniejszy niż nowoczesne środki transportu, nie pozwala na przewożenie dużych ładunków, nie chroni przed deszczem i zazwyczaj służy tylko jednej osobie. A jednak właśnie ta prostota sprawia, że rower nieustannie powraca, także dziś, jako narzędzie zmiany i odnowy miasta.

Twórcy wystawy przyglądają się temu zjawisku, pokazując rower nie tylko jako środek transportu, lecz także jako technologię, która kształtuje codzienne praktyki, wpływa na doświadczenie ciała i sposób postrzegania miasta. Z kolei cyklizm ukazany jest jako zjawisko zarówno historyczne, jak i współczesne. Praktyka, która w różnych okresach nabierała odmiennych, czasem sprzecznych znaczeń i wiązała się z różnymi wizjami nowoczesności. Wystawa porusza m.in. temat mobilności jako doświadczenia kulturowego, kwestie emancypacji, a także rolę cyklizmu w materialnej kulturze miasta i jego znaczenie jako zjawiska o wymiarze społecznym i politycznym.