Aleksander Minorski. Fotografia to interwencja

Monograficzna wystawa otwierająca jubileuszowy rok 90-lecia Muzeum Warszawy.

Czy fotografia może zmieniać rzeczywistość? Czy obraz ukazujący biedę lub pracę ponad siły może stać się wezwaniem do pomocy i impulsem do poprawy warunków życia?

Aleksander Minorski (1906-1982) był przekonany, że tak. Fotograf, filmowiec i pisarz - dziś nazwalibyśmy go także aktywistą - traktował fotografię przede wszystkim jako narzędzie społecznego zaangażowania i realnej interwencji.

Monograficzna wystawa poświęcona artyście otwiera jubileuszowy rok 90-lecia Muzeum Warszawy i przypomina twórcę, dla którego najważniejsze było działanie na rzecz osób żyjących w ubóstwie i na peryferiach życia społecznego. Twórczość Minorskiego pozostaje dziś niemal nieobecna w powszechnej świadomości. Wystawa prezentuje fotografie, filmy i teksty artysty, skupione na losach osób wykluczonych i marginalizowanych, a przede wszystkim ukazuje stojącą za nimi postawę i przekonania.

Rok 2026, w którym przypada 120. rocznica urodzin Aleksandra Minorskiego, stwarza okazję do ponownego odczytania jego dorobku - być może już bez uprzedzeń, które przez dekady kształtowały odbiór twórców o komunistycznych poglądach.

Ekspozycja jest zarazem opowieścią o rzadko oglądanym obliczu Warszawy - robotniczej i ubogiej z lat 30. XX wieku, a także miasta odbudowanego po wojnie, pełnego nowych osiedli powstających w latach 60. i 70.