Rzeźba po stabilności

Duży przegląd współczesnej rzeźby w MSN, z pracami ponad trzydzieściorga artystek i artystów z Polski i z zagranicy. Punktem wyjścia jest utrata stabilności formy - nie jako zapowiedź katastrofy, ale jako źródło twórczego napięcia. Obiekty wychodzą poza sale wystawowe: na korytarze, klatkę schodową i przestrzenie wspólne budynku.

Muzeum Sztuki Nowoczesnej o wystawie:

Wystawa prezentuje współczesne praktyki rzeźbiarskie, dla których punktem wyjścia staje się utrata stabilności formy, traktowana nie jako metafora kryzysu czy zapowiedź katastrofy, lecz jako źródło twórczego napięcia. To, co dawniej uchodziło za cel rzeźbiarskiego działania, czyli trwałość, zamknięcie i doskonałość końcowego rezultatu, dziś wydaje się niewystarczające. W świecie, który traci grunt, rzeźba nie udaje fundamentu. Forma nie znika, lecz staje się chwilowym układem procesów, napięć i relacji.

Ekspozycja gromadzi prace artystek i artystów, którzy traktują rzeźbę jako układ sił: przepływów i zmian, napięć i zależności pomiędzy procesem a bryłą. Odniesienia do form biologicznych i ludzkiego ciała zwracają uwagę na rzeźbę jako strukturę nietrwałą, podatną na nacisk, zużycie i modyfikacje. Płynne przejścia pomiędzy sztucznymi i naturalnymi materiałami, kształtem organicznym a formą inspirowaną mechaniczną produkcją podkreślają metamorficzny potencjał materii. Nie jest ona biernym tworzywem, lecz nosi ślady pochodzenia, użycia i kontaktu z ciałami. Wystawa wydobywa te cechy, ujmując rzeźbę jako wypowiedź materialnie usytuowaną w przestrzeni muzeum. Obiekty pracują z architekturą budynku, współdziałają ze światłem i ruchem publiczności, wylewają się na korytarze, klatkę schodową i inne przestrzenie wspólne. Nie tworzą linearnej opowieści, lecz tymczasową scenografię dla ciał i obiektów będących w ruchu - rusztowanie dla przygodnych relacji.

W tym wspólnym polu działania spotykają się: Isabelle Andriessen, Patricia Ayres, Olga Balema, Beatrice Bonino, Manuel Burgener, Giulia Cenci, Phoebe Collings-James, June Crespo, Michael Dean, Matyáš Fiala, Zuza Golińska, Alexandra Hunts, Agata Ingarden, Edith Karlson, Kaarel Kurismaa, Mónica Mays, Gizela Mickiewicz, Narges Mohammadi, Anna Myszkowiak, Jack O’Brien, B. Ingrid Olson, Dominika Olszowy, Katarzyna Przezwańska, Jessi Reaves, Ken Sortais, Teresa Solar Abboud, Iza Tarasewicz, Tatiana Trouvé, Kaari Upson, Dominique White, Nicole Wermers.

Ich prace wzmacniają ideę sztuki, której siła rodzi się z niedomknięcia, podatności na zmianę. Zamiast katastroficznej narracji pojawia się energotwórcza praktyka reorganizacji: łączenia tego, co rozproszone, podtrzymywania tego, co kruche, i tworzenia warunków dla dalszych przekształceń.

Isabelle Andriessen, Patricia Ayres, Olga Balema, Beatrice Bonino, Manuel Burgener, Giulia Cenci, Phoebe Collings-James, June Crespo, Michael Dean, Matyáš Fiala, Zuza Golińska, Alexandra Hunts, Agata Ingarden, Edith Karlson, Kaarel Kurismaa, Mónica Mays, Gizela Mickiewicz, Narges Mohammadi, Anna Myszkowiak, Jack O’Brien, B. Ingrid Olson, Dominika Olszowy, Katarzyna Przezwańska, Jessi Reaves, Ken Sortais, Teresa Solar Abboud, Iza Tarasewicz, Tatiana Trouvé, Kaari Upson, Dominique White, Nicole Wermers

Czego się spodziewać

Zobaczysz rzeźbę traktowaną jako układ sił: przepływów i zmian, napięć i zależności między procesem a bryłą. Zamiast form domkniętych i trwałych - prace, w których forma jest chwilowym układem, podatnym na nacisk, zużycie i modyfikacje. Wiele obiektów odwołuje się do form biologicznych i ludzkiego ciała, a materiały płynnie przechodzą od sztucznych do naturalnych, od kształtów organicznych do form inspirowanych mechaniczną produkcją. Materia nosi tu ślady pochodzenia, użycia i kontaktu z ciałami.

Ważne dla zwiedzania: to nie jest wystawa ułożona w linearną opowieść, którą przechodzi się od punktu A do punktu B. Prace pracują z architekturą budynku MSN, ze światłem i z ruchem publiczności, a część z nich wylewa się na korytarze, klatkę schodową i inne przestrzenie wspólne. Warto więc rozglądać się także poza salami i zostawić sobie czas na chodzenie tam i z powrotem.

Lista nazwisk jest długa i międzynarodowa - między innymi Isabelle Andriessen, Olga Balema, Giulia Cenci, June Crespo, Michael Dean, Zuza Golińska, Agata Ingarden, Gizela Mickiewicz, Dominika Olszowy, Katarzyna Przezwańska, Iza Tarasewicz, Tatiana Trouvé, Kaari Upson, Dominique White i Nicole Wermers. Wystawa czynna od 16 października 2026 do 28 lutego 2027.

Bilety, godziny otwarcia i aktualne informacje znajdziesz na stronie MSN.

Profil muzeum: Muzeum Sztuki Nowoczesnej.