Plecionkarstwo. Rzemiosło i Design

Wystawa o tradycyjnym i współczesnym plecionkarstwie jako polskim niematerialnym dziedzictwie kulturowym, czynna do 30 kwietnia 2027 r. w Muzeum SGGW.

Muzeum SGGW o wystawie:

„Wystawa »Plecionkarstwo. Rzemiosło i Design« prezentuje bogactwo tradycyjnych i współczesnych form plecionkarstwa jako ważnego elementu polskiego niematerialnego dziedzictwa kulturowego. […] Wystawę można oglądać do 30 kwietnia 2027 roku.”

Czego się spodziewać

Ekspozycja pokazuje plecionkarstwo zarówno jako historyczne rzemiosło związane z lokalnymi tradycjami, jak i inspirację dla współczesnego designu i sztuki. Otwarta w ramach wernisażu 29-30 maja 2026 r., jest częścią cyklu „Polskie dziedzictwo niematerialne na liście UNESCO”. Czynna od poniedziałku do piątku w godz. 9:00-15:00 w budynku 48 (wejście C, I piętro). Szczegóły na stronie Muzeum SGGW.

Na wystawie tradycyjne wyroby z naturalnych materiałów stoją obok współczesnych projektów i artystycznych reinterpretacji technik wyplatania. Muzeum nie publikuje listy obiektów, liczby eksponatów ani nazwisk kuratorów. Wystawę otwarto w ramach dwudniowego programu, który łączył konferencję naukową, wernisaż i warsztaty plecionkarskie prowadzone przez twórców ludowych i depozytariuszy tradycji. Program przygotowało muzeum razem z dwoma instytutami SGGW: Nauk Socjologicznych i Pedagogiki oraz Nauk Drzewnych i Meblarstwa.

Kontekst

Plecionkarstwo należy do najstarszych dziedzin rękodzieła w Polsce: z wikliny, słomy i korzeni wyplatano kosze i pojemniki do codziennej pracy w gospodarstwie. Polską tradycję wyróżnia przewaga wikliny, a jej ośrodkami są m.in. okolice Nowego Tomyśla, gdzie wiklinę uprawia się od XVIII wieku, oraz Rudnik nad Sanem ze Szkołą Koszykarską założoną w 1878 roku. W grudniu 2025 roku tradycję plecionkarstwa w Polsce wpisano na Listę Reprezentatywną Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Ludzkości UNESCO jako siódmy polski element tej listy.

Wystawa otwiera cykl „Polskie dziedzictwo niematerialne na liście UNESCO”, pomyślany jako program z corocznymi edycjami, z których każda dotyczy innego elementu dziedzictwa. Na kolejne lata muzeum zapowiada m.in. edycję poświęconą polonezowi. Honorowy patronat nad cyklem objął Polski Komitet do spraw UNESCO.

Bilet i czas

• Godziny: poniedziałek-piątek, 9:00-15:00. W soboty i niedziele muzeum jest zamknięte, więc wizytę trzeba zaplanować na dzień powszedni.
• Wstęp: muzeum podaje, że zwiedzanie z pracownikiem, indywidualne i grupowe, jest bezpłatne. O osobnym bilecie na wystawę czasową jego strony nie wspominają.
• Czas: muzeum szacuje zwiedzanie na 30-45 minut. Kto szuka ekspozycji na pół dnia, powinien wybrać inne miejsce; kto i tak bywa na kampusie SGGW, zmieści ją w przerwie.
• Grupy: rezerwacja telefonicznie pod numerem (22) 59 35 800 lub (22) 59 35 802 albo mailowo: muzeumsggw@sggw.edu.pl.
• Dojazd: metrem do stacji Ursynów lub Stokłosy, dalej autobusem w stronę kampusu SGGW. Na kampusie jest płatny parking podziemny i bezpłatny parking naziemny.
• Przerwy: muzeum ogłasza zamknięcia w aktualnościach; zimą 2025/2026 było nieczynne od 24 grudnia do 7 stycznia. Przed wizytą w okresie świątecznym warto zajrzeć na stronę główną Muzeum SGGW.

Zobacz też

• Muzeum SGGW - wystawa stała „Z Marymontu na Ursynów” o ponad 200 latach uczelni, z togą rektorską uszytą z koca z pomocy UNRRA; muzeum podaje, że podczas wizyty można obejrzeć także aktualną wystawę czasową, więc obie ekspozycje zobaczysz za jednym razem.
• Państwowe Muzeum Etnograficzne - wystawa „Porządek rzeczy” pokazuje narzędzia dawnej wsi i kolekcję wyrobów wikliniarskich, czyli historyczne tło dla form pokazywanych w SGGW.
• Muzeum Kowalstwa - inne tradycyjne rzemiosło, na południu Warszawy, kilka kilometrów od kampusu; zwiedzanie wyłącznie po wcześniejszym umówieniu telefonicznym.

Profil muzeum: Muzeum SGGW.