Nikt albo wszyscy

Pierwsza w Polsce indywidualna wystawa Imrana Perretty w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski. Brytyjski artysta pracuje na styku filmu, muzyki i poezji; tutaj składa trzy prace o władzy, nadzorze i wykluczeniu, otwierając ekspozycję immersyjną instalacją dźwiękową. Wystawa czynna od 17 lipca do 4 października 2026.

Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski o wystawie:

Imran Perretta - brytyjski artysta działający na styku filmu, muzyki i poezji - należy do najciekawszych głosów współczesnej sztuki europejskiej. Jego praktyka wyrasta z doświadczenia życia w świecie pełnym nierówności i napięć społecznych, którym towarzyszy potrzeba sprzeciwu wobec działań wojennych i systemowych form wykluczenia. W swoich pracach podejmuje tematy władzy, nadzoru państwowego i inności. Przygląda się narastającej islamofobii oraz procesom kształtowania tożsamości wśród młodych osób o migranckich, często muzułmańskich korzeniach.

Pierwszą w Polsce indywidualną wystawę artysty otwiera immersyjna instalacja dźwiękowa. Dźwięk działa tu na emocje i ciało, wywołuje napięcie i kontroluje reakcje odbiorców w sposób wykorzystywany przez wojsko, a także przemysł filmowy. W kolejnej sali prezentowana jest dwukanałowa instalacja the destructors, równolegle pokazywana także w Tate Britain. Jej bohaterami są młodzi mężczyźni wywodzący się ze środowisk muzułmańskich, mierzący się z presją społeczną w świecie, który po zamachach 11 września 2001 roku postrzega ich jako zagrożenie - zarówno fizyczne, jak i ideologiczne. W przestrzeni wykreowanej przez dźwięk i precyzyjnie skomponowane obrazy monologi bohaterów ujawniają indywidualne i zbiorowe doświadczenia marginalizacji oraz wyobcowania. Film został nakręcony w budynku, który dawniej był szkołą, a obecnie pełni funkcję centrum młodzieżowego i placówki opiekuńczej. Zdegradowana architektura staje się kluczowym elementem narracji. W miarę jej rozwoju napięcie rośnie, a do wnętrza budynku stopniowo wdzierają się dym i woda, symbolizujące postępującą erozję przestrzeni publicznej.

Temat wykluczenia powraca w pracy 15 Days. Punktem wyjścia dla tego wideo jest pobyt artysty w północnej Francji wśród osób, które po dokonanej w 2016 roku likwidacji obozu dla migrantów pod Calais - tak zwanej Dżungli - znalazły się w sytuacji skrajnej niepewności. Obóz był tymczasowym schronieniem dla tysięcy ludzi pochodzących z Sudanu, Afganistanu, Erytrei czy Syrii i zmuszonych uciekać przed wojną, prześladowaniami oraz destabilizacją ekonomiczną. Perretta koncentruje się na doświadczeniu trwania w zawieszeniu. W centrum namysłu umieszcza kruchą tymczasowość schronienia oraz godność osób funkcjonujących na marginesach europejskiej rzeczywistości politycznej.

Czego się spodziewać

Trzy prace, każda w innej przestrzeni. Wejście prowadzi przez immersyjną instalację dźwiękową - warto dać jej chwilę, bo to ona ustawia ton całej reszty. Muzeum wprost pisze, że dźwięk działa tu na ciało i emocje technikami zapożyczonymi z wojska i przemysłu filmowego.

Praca centralna to dwukanałowa instalacja wideo the destructors z 2019 roku, pokazywana równolegle w Tate Britain. Trzecia praca, 15 Days, wyrasta z pobytu artysty w północnej Francji wśród osób, które straciły schronienie po likwidacji obozu pod Calais w 2016 roku.

Godziny otwarcia i bilety znajdziesz na stronie muzeum.