Pałac Krzysztofory - Muzeum Krakowa

Czego się spodziewać

Jeżeli masz w Krakowie czas na jedno muzeum przed wszystkimi pozostałymi, to jest właśnie to. Pałac Krzysztofory w północno-zachodnim narożniku Rynku mieści wystawę stałą „Kraków od początku, bez końca”, otwartą w 2022 roku po modernizacji budynku. Kilkaset obiektów rozłożono na dwunastu tematach: najpierw chronologia miasta, potem przekroje - legendy, mieszkańcy, obyczaj, rzemiosło.

Trasa zaczyna się w piwnicach i pnie się przez kolejne kondygnacje. Po drodze zobaczysz strój Lajkonika, XVI-wiecznego srebrnego kura Bractwa Kurkowego, maszkarony z kamienic i obrazy sygnowane przez Matejkę i Mehoffera. Punkt, który zapamiętasz najlepiej, to powiększona szopka krakowska - do jej wnętrza po prostu się wchodzi. Część eksponatów jest do dotknięcia, w tym zbroje i tkaniny, a quizy i krótkie filmy rozbijają rytm zwiedzania.

Najlepsze dla kogoś, kto przyjechał na kilka dni i chce zrozumieć, dlaczego reszta miasta wygląda tak, jak wygląda. Dzieci od mniej więcej ośmiu lat wytrzymują całość dzięki strojom i quizom, młodsze zmęczą się w połowie. Pomiń, jeżeli krakowską historię masz opanowaną i szukasz jednego wątku w głąb - wtedy sensowniejszy jest oddział specjalistyczny. Do 25 października 2026 czynna jest tu także wystawa czasowa „Kunszt i fach. Kraków rzemieślników” (osobny bilet 30 zł, ulgowy 24 zł).

Wskazówki

• Ile czasu. Na samą wystawę stałą zarezerwuj 90 minut. Godzina wystarczy na przejście bez zatrzymywania się, a z wystawą czasową rośnie do dwóch godzin.
• Bezpłatny wtorek ma granicę. Wolny wstęp obejmuje wyłącznie wystawę stałą; na „Kunszt i fach” bilet trzeba kupić także we wtorek. Wejściówki na bezpłatny dzień rozchodzą się od rana.
• Kiedy jest pusto. To najspokojniejszy z rynkowych oddziałów Muzeum Krakowa - poza wtorkiem i weekendem w przedpołudnie wchodzi się bez kolejki. Bilet kupisz w kasie albo wcześniej na bilety.muzeumkrakowa.pl.
• Ostatnie wejście o 17:00. Dla grup zorganizowanych o 16:45. Wejście o 17:00 daje godzinę - za mało na trasę, którą pokonuje się w narzuconym porządku.
• Popatrz w sufit. Na pierwszym piętrze zachowała się sala ze zwierciadlanym sklepieniem i stiukami Baltazara Fontany, ze sceną upadku Faetona. To zabytek osobny od wystawy i mija się go, patrząc na gabloty.
• Oprowadzanie płatne od grupy. Kosztuje 280 zł od grupy plus bilety, więc opłaca się dopiero przy ośmiu-dziesięciu osobach. W pojedynkę zwiedzaj samodzielnie.
• Szopki w grudniu. Krzysztofory od dziesięcioleci prowadzą konkurs szopek krakowskich, wpisany na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO; pokonkursowa prezentacja to zupełnie inna wizyta niż w pozostałych miesiącach.

Jak dojechać

Pieszo: Rynek Główny 35, u wylotu ulicy Szczepańskiej - z Dworca Głównego 15 minut przez Planty albo ulicą Floriańską.

Tramwaj: przystanki Teatr Bagatela i Stary Teatr, z obu dwie-trzy minuty pieszo.

Samochodem: okolica Rynku jest wyłączona z ruchu; zostaw auto na parkingu poza obwodnicą Plant i dojdź pieszo.

W okolicy

Po drugiej stronie płyty Rynku Podziemia Rynku pokazują średniowieczne warstwy placu - Krzysztofory opowiadają ten sam wiek od góry, Podziemia od spodu. Galeria w Sukiennicach leży 200 metrów dalej i dokłada XIX-wieczne malarstwo do wątku, który wystawa stała ledwie sygnalizuje. Trzy minuty ulicą św. Jana dzielą pałac od Muzeum Książąt Czartoryskich , które po historii miasta pokazuje europejską kolekcję i „Damę z gronostajem”.

Historia

Nazwa pochodzi od kamiennej figury świętego Krzysztofa, umieszczonej na narożniku około 1380 roku i wiązanej stylistycznie z warsztatem Parlerów. Budynek stał tu od XIII wieku, w XVI mieściła się w nim jedna z najstarszych krakowskich aptek. W 1644 roku posesję kupił marszałek nadworny Adam Kazanowski i przebudował ją barokowo według projektu Wawrzyńca Senesa - wtedy powstał plan na literę L z arkadową loggią w dziedzińcu.

Przebudowa z lat 1682-1684 dla Jana Wawrzyńca Wodzickiego przyniosła stiuki Baltazara Fontany. Później mieszkał tu Jan Kazimierz po abdykacji, a w latach 1775-1782 biskup Kajetan Sołtyk; od 1929 roku działała Kawiarnia Europejska. W piwnicach pałacu w latach 1961-1980 grał teatr Cricot 2 Tadeusza Kantora, którego archiwum prowadzi dziś Cricoteka . Remont Wacława Krzyżanowskiego z lat 1912-1916 uratował pałac przed rozbiórką. Muzeum Krakowa przejęło budynek w 1965 roku.