Szapocznikow. Osobista

Od 20 marca do 23 sierpnia 2026 roku Gmach Główny Muzeum Narodowego w Krakowie pokazywał ponad 30 rzeźb Aliny Szapocznikow - jednej z najważniejszych artystek polskiej powojennej awangardy - w kameralnej, celowo bliskiej ekspozycji budującej niemal cielesną intymność między widzem a dziełami.

Muzeum Narodowe w Krakowie o wystawie:

Brutalne formy prac Aliny Szapocznikow - poszarpane, zdeformowane sylwetki - oraz naturalizm jej odlewów z poliestru odznaczają się silną ekspresją.

Rzeźbiarka zaczynała jednak od stylistyki właściwej socrealizmowi, interpretując ją całkowicie po swojemu. Z czasem bardzo daleko odeszła od socrealistycznej konwencji. Swoją twórczością przepracowywała bolesną pamięć o wydarzeniach lat wojny - była nastoletnią więźniarką obozów koncentracyjnych, w wyniku Holokaustu straciła część bliskich. W 1969 roku otrzymała diagnozę raka piersi - odtąd w odważny, niespotykany wcześniej w sztuce sposób, bezpośrednio i szczerze odwoływała się do swojej choroby. Mimo tych dramatycznych doświadczeń, w swoich dziełach starała się podkreślać zmysłowe i erotyczne aspekty ludzkiej egzystencji. W centrum twórczości Aliny Szapocznikow pozostaje ciało, które jest przekaźnikiem zarówno dramatycznych historii, jak i zmysłowej przyjemności.

Czego się spodziewać

Niewielka przestrzeń ekspozycji została pomyślana tak, by umożliwić prawdziwie osobisty kontakt z wrażliwością artystki. Mimo niemożności dotknięcia dzieł wystawa ma działać niemal haptycznie - tworzyć wrażenie cielesnej bliskości. Zobaczysz poszarpane, zdeformowane sylwetki i naturalistyczne odlewy z poliestru, w których twarz i ciało - własne i obce - stają się zapisem całego spektrum emocji.

Bilety, godziny otwarcia i aktualne informacje znajdziesz na stronie Muzeum Narodowego w Krakowie .

Profil muzeum: Muzeum Narodowe w Krakowie - Gmach Główny .

Po wystawie

Wystawa “Szapocznikow. Osobista” zakończyła się 23 sierpnia 2026 roku. W Sali Wyboru Kuratora w Gmachu Głównym trwa obecnie jubileuszowa wystawa “Oblicza Czapskiego+”, przygotowana z okazji 130. rocznicy urodzin Józefa Czapskiego, patrona roku 2026 - pokazuje głównie malarstwo i rysunki ze zbiorów prywatnych oraz muzealnych, w tym mało znane prace przedwojenne, otwarta do 31 stycznia 2027 roku.

Katalogu wydanego do wystawy nie znaleziono - materiałem towarzyszącym był jedynie program edukacyjny w formie PDF.

Tematycznie blisko pozostają trzy czynne obecnie wystawy w Krakowie: “Picasso i pikasiaki. Nowoczesna ceramika” w Kamienicy Szołayskich, czyli w innym oddziale tego samego muzeum (do 7 lutego 2027) - podobnie jak Szapocznikow, wystawa dotyka nowoczesnych eksperymentów z formą i materią rzeźbiarską; “Wkrótce wszystko się zmieni” na Wawelu (do 4 października 2026), która sama odsyła do Szapocznikow jako pokrewnej wystawy budowanej wokół cielesności i materii; oraz “Wojowniczki. Japońskie herstorie” w Muzeum Manggha (do 11 listopada 2026) - opowieść o kobiecej sile i pamięci historycznej, bliska miejscu Szapocznikow w historii sztuki kobiet w Polsce.

W prasie z okresu trwania wystawy (marzec-sierpień 2026) znaleziono wyłącznie relacje informacyjne - m.in. Gazety Krakowskiej (5 kwietnia 2026) i Polskiego Radia 24 (7 kwietnia 2026) - opisujące koncepcję kuratorską i ponad 30 pokazanych prac, w tym cykl “Zielnik”. Nie znaleziono recenzji krytycznej ani danych o frekwencji czy nagrodach dla tej wystawy w przeszukanych źródłach, dlatego pomijamy tu osobny akapit recenzji.