Duchy i pejzaże. Philippe Quesne

Philippe Quesne, francuski reżyser i scenograf, który jako nastolatek oglądał teatr Kantora, przywiezie do Cricoteki instalacje dźwiękowo-wizualne, kostiumy i roboty ze swoich przedstawień. Wystawę, współorganizowaną z Narodowym Starym Teatrem, będzie można zwiedzać od 19 listopada 2026 do 28 lutego 2027 roku, na osobnym bilecie za 25 zł.

Cricoteka o wystawie:

Philippe Quesne rewolucjonizuje tradycyjny proces twórczy, rozpoczynając pracę nad każdym spektaklem od budowy przestrzeni scenicznej. Podobnie tworzy wystawę w Cricotece. „Duchy i pejzaże” to immersyjny świat - z własnymi prawami fizyki, przyrodą, a nawet mikroklimatem. Jego scenografie są autonomicznymi krajobrazami: na scenie pojawiają się meteory, warstwy sztucznego śniegu, wentylatory, a także wypchane lub sztuczne zwierzęta. Widz jest zaproszony nie tyle do śledzenia akcji, ile do kontemplacji tych malarskich, niezwykle nastrojowych i melancholijnych obrazów.

Czego się spodziewać

Wystawa zajmie salę na poziomie +3 budynku głównego przy ul. Nadwiślańskiej 2-4; dojedziesz tam windą albo wejdziesz schodami. Nie zobaczysz tu dekoracji jednego przedstawienia. Według strony festiwalu „Gra z Kantorem” przedmioty z różnych spektakli zostaną ułożone na nowo, specjalnie dla tej sali, z odniesieniami do oryginalnych kontekstów.

Muzeum wymienia z nazwy kilka grup obiektów:

• Pianina z wystawy „Fantasmagoria” (2022) - instrumenty z wcześniejszej ekspozycji Quesne’a.
• Kostiumy kretów z „La Nuit des taupes. Welcome to Caveland” (2016) - przebrania olbrzymich kretów, bohaterów spektaklu o podziemnej wspólnocie.
• Roboty z „Le Paradoxe de John” (2025) - najnowsza z prac, które muzeum wymienia.
• Zapisy trzech spektakli na ekranie: „La Mélancolie des dragons” (hardrockowcy z zepsutym citroënem w zaśnieżonym lesie), inspirowany Boschem „Jardin des délices” oraz „La Nuit des taupes”.

Cricoteka nie podaje liczby obiektów ani długości projekcji, nie pisze też, czy spektakle będą pokazane w całości. Program wydarzeń towarzyszących muzeum dopiero zapowiada; ma on wejść do Sezonu Kulturalnego Polska-Francja 2027. Opis wystawy ukazał się także po angielsku, ale w jakim języku będą podpisy w sali, muzeum nie podało.

Kontekst

Quesne urodził się w 1970 roku i studiował w Paryżu projektowanie graficzne w École Estienne oraz scenografię w École nationale supérieure des arts décoratifs. Przez mniej więcej dziesięć lat projektował scenografie dla innych reżyserów i dla muzeów, a w 2003 roku założył własną grupę Vivarium Studio. Nazwa odsyła do wiwarium, czyli szklanej gabloty, przez którą obserwuje się zwierzęta w sztucznie urządzonym środowisku.

Francuska Wikipedia podaje, że jego spektakl „L’Effet de Serge” dostał nowojorską nagrodę Obie i był grany przez ponad dziesięć lat. W latach 2014-2020 Quesne kierował teatrem Nanterre-Amandiers pod Paryżem, a w latach 2022-2025 paryską sceną Ménagerie de verre. „Jardin des délices”, jeden z trzech pokazywanych tu spektakli, grano w 2023 roku na festiwalu w Awinionie, w dwudziestolecie Vivarium Studio.

Wystawa należy do tegorocznej edycji „Gry z Kantorem”, projektu Cricoteki prowadzonego od 2018 roku i od 2023 roku organizowanego jako festiwal. Edycja 2026, przygotowana przez kuratorkę Dorotę Semenowicz, jest poświęcona Francji, gdzie „Umarła klasa” Kantora wywołała w latach 70. poruszenie. Oprócz Quesne’a biorą w niej udział choreografka Gisèle Vienne i tancerka Nach.

Premierę nowego spektaklu Quesne’a w Narodowym Starym Teatrze Cricoteka zapowiada na 13 marca 2027 roku. Strona festiwalu podaje, że wystawa potrwa do marca 2027 roku, ale strona samej wystawy, polska i angielska, wymienia jako ostatni dzień 28 lutego 2027 roku. Według tej drugiej daty spektakl zobaczysz już po zamknięciu wystawy.

Bilet i czas

Osobny bilet: 25 zł normalny, 15 zł ulgowy, tyle samo, ile kosztuje wystawa stała „Kantor. Terapia widzeń”. Cennik wymienia też bilet łączony na wystawę stałą i czasową w Cricotece: 40 zł, ulgowy 20 zł, czyli o 10 zł taniej niż dwa osobne bilety normalne. Posiadacze Karty Krakowskiej kupią bilet normalny w cenie ulgowego.

Środa jest bezpłatna tylko dla wystawy stałej. Cennik przypisuje darmowy wstęp w środy wystawie stałej i Galerii-Pracowni przy ul. Siennej, a przy tej wystawie go nie wymienia. W środę wydasz więc 25 zł na Quesne’a i obejrzysz wystawę stałą za darmo, co wychodzi taniej niż bilet łączony. Muzeum nie pisze tego wprost, ale tak wynika z cennika.

Cricoteka jest czynna od wtorku do niedzieli w godzinach 11:00-19:00, ostatnie wejście kwadrans przed zamknięciem, w poniedziałki nieczynna. Ani cennik , ani strona wystawy nie podają godzin na okres od Wigilii do Trzech Króli (6 stycznia). Przed wizytą w tych dniach sprawdź je wcześniej. Bilety sprzedaje kasa na poziomie -1 i sklep internetowy Cricoteki .

Na samą wystawę zarezerwuj godzinę, dłużej, jeśli chcesz obejrzeć zapisy spektakli. Z wystawą stałą licz dwie i pół godziny. Najlepsza dla widzów teatralnych, studentów scenografii i osób, które znają już wystawę stałą i chcą zobaczyć, jak kantorowskie myślenie o przedmiocie działa u współczesnego artysty. Kto szuka obrazów na ścianach albo opowieści z wyraźną fabułą, niech wybierze inną wystawę.

Według komunikatu muzeum od 28 września 2026 roku plac Cricoteki jest zamknięty z powodu remontu, a daty zakończenia prac muzeum nie podało. Do budynku wchodzi się wejściem głównym na poziomie -1, przy kasie. Pomoc przy wejściu i przy podnośniku schodowym: tel. 12 442 77 70 (wew. 101). Asystę, tłumaczenie na polski język migowy i audiodeskrypcję umawia koordynatorka dostępności, tel. 505 319 882.

Najbliższe przystanki to Korona (tramwaj i autobus) oraz Plac Bohaterów Getta (tramwaj). Muzeum nie ma parkingu dla gości.

Wydarzenia towarzyszące

• 18.11.2026, 18:00 - wernisaż wystawy w Cricotece; muzeum nie podało jeszcze, czy wstęp jest wolny i czy obowiązują zapisy - program festiwalu

Zobacz też

• Cricoteka i wystawa „Kantor. Terapia widzeń” - wystawa stała w tym samym budynku, z obiektami i maszynami scenicznymi Teatru Cricot 2; najlepszy punkt wyjścia, żeby zrozumieć, co Quesne bierze od Kantora.
• Byłem asystentem Tadeusza Kantora. Andrzej Wajda - w Galerii Szatnia tego samego budynku do 10 stycznia 2027 roku: dokumenty z pracy Wajdy nad filmową „Umarłą klasą”, na osobnym bilecie za 10 zł.
• Andrzej Pawłowski. Kineformy - w Galerii-Pracowni Kantora przy ul. Siennej: ruchome obrazy świetlne, które Pawłowski wyświetlał także na scenie Cricot 2. Inny przykład teatru, w którym przedmiot i światło grają razem z aktorem.

Bilety, godziny otwarcia i aktualne informacje znajdziesz na stronie Cricoteki .

Profil muzeum: Cricoteka - Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora .