Dom Uphagena (Oddział Muzeum Gdańska)

Czego się spodziewać

Dom Uphagena w Gdańsku to muzeum, w którym eksponatem jest samo mieszkanie: kamienica Johanna Uphagena przy ul. Długiej 12, w której oglądasz pomieszczenia mieszkalne i gospodarcze. Muzeum nazywa ją jedyną w Polsce i jedną z niewielu w Europie XVIII-wiecznych kamienic mieszczańskich udostępnionych zwiedzającym; o kilku takich domach w Europie pisze też angielska Wikipedia.

Zwiedzanie prowadzi zarówno przez pokoje mieszkalne, jak i przez zaplecze domu. Na parterze są kuchnia, spiżarnia i pokój kucharki, a do tego dziedziniec. Na drugim piętrze dawne sypialnie i salonik służą dziś jako sale wystaw czasowych, więc to, co tam zobaczysz, zależy od bieżącej wystawy.

Zwiedzający oceniają dom dobrze: w Mapach Google ma 4,3 na 5 przy 1314 opiniach (odczyt z 25 października 2026 roku).

Dla kogo: dla ciekawych, jak była urządzona XVIII-wieczna kamienica mieszczańska, od pokoi mieszkalnych po kuchnię i spiżarnię, oraz dla spacerujących ul. Długą, którzy chcą wejść do jednej z jej kamienic. Kto powinien odpuścić: osoby poruszające się na wózku zobaczą tylko parter, czyli kuchnię, spiżarnię, pokój kucharki i dziedziniec. W budynku nie ma windy, część przejść jest wąska, a między salami są progi.

Ile czasu: muzeum podaje, że zwiedzanie zajmuje co najmniej pół godziny. Zaplanuj więcej, jeśli chcesz obejrzeć także wystawę czasową na drugim piętrze. To krótka wizyta, którą łatwo dołożyć do spaceru po ul. Długiej, a nie cel na całe popołudnie.

Wskazówki

• Bilety i ulgi. Ceny: bilet normalny 26 zł, ulgowy 19 zł. Bilet ulgowy przysługuje uczniom, studentom, emerytom i rencistom z ważną legitymacją, a dzieci do 7 lat są zwolnione z opłaty we wszystkich oddziałach Muzeum Gdańska.
• Dzień bez biletu. Raz w tygodniu nie płacisz za wejście: wstęp wolny w poniedziałki. Sprawdź też dzień zamknięcia (nieczynne we wtorki) i listę świąt, w które oddział jest nieczynny, na stronie muzeum.
• Czwartek najdłużej. W czwartki dom jest otwarty dłużej niż w pozostałe dni (w czwartki 10:00-18:00), więc to najlepszy dzień na wizytę po pracy.
• Bilet rodzinny i karnet. Cennik muzeum wymienia też bilet rodzinny dla najwyżej 8 osób (1-2 dorosłych z dziećmi do 18 lat) oraz karnet 90-dniowy, normalny i ulgowy; ich ceny są na stronie muzeum.
• Przewodnik tylko po polsku. Oprowadzanie kosztuje dodatkowo, odbywa się wyłącznie po polsku i trzeba je zamówić z kilkudniowym wyprzedzeniem. Kto nie mówi po polsku, zwiedza sam.
• Zdjęcia bez lampy. Wnętrza możesz fotografować, ale bez lampy błyskowej.
• Przerwa na dziedzińcu. Od wiosny do jesieni na dziedzińcu kamienicy stoją ławki, dobre miejsce na odpoczynek w środku spaceru po ul. Długiej.
• Dostępność. Jedyne wejście jest od ul. Długiej, z poziomu chodnika, ale chodnik wokół budynku jest nierówny, a żadna z toalet na parterze nie jest przystosowana dla osób z niepełnosprawnościami. W kasie działa pętla indukcyjna; na czas zwiedzania wypożyczysz kule, balkonik, lupę i bawełniane rękawiczki, a strona oddziału ma opis domu w tekście łatwym do czytania i w polskim języku migowym.

Jak dojechać

• Adres: ul. Długa 12, 80-827 Gdańsk; jedyne wejście jest od ul. Długiej.
• Komunikacja miejska: według rozkładu ZTM Gdańsk najbliżej domu, około 230-260 m, leżą przystanki „Brama Wyżynna”. Na „Brama Wyżynna 01” i „Brama Wyżynna 02” zatrzymują się linie 2, 3, 6, 7, 8 i 9, a na „Brama Wyżynna 03” i „Brama Wyżynna 05” między innymi linie 106, 108, 111, 112, 138, 154, 166, 183, 208 i 212.
• Linia 100: przystanek „Targ Drzewny 01”, około 247 m od domu, obsługuje według rozkładu ZTM Gdańsk linia 100.
• Pieszo z dworca: według serwisu tripto.pl z dworca Gdańsk Główny dojdziesz w około 10 minut, przez Bramę Wyżynną i Złotą Bramę.

Historia

Pokoje, które oglądasz dziś przy ul. Długiej 12, udostępniono zwiedzającym w czerwcu 1998 roku, gdy otwarto tu Muzeum Wnętrz Mieszczańskich. Nie było to pierwsze muzeum w tej kamienicy: już w 1911 roku urządzono tu muzeum, które działało do 1944 roku.

Po odbudowie w 1953 roku dom był początkowo siedzibą różnych instytucji. Funkcję muzealną odzyskał w 1981 roku, a po kolejnych renowacjach, w 1998 roku, udostępniono go zwiedzającym.

Nazwę kamienica zawdzięcza Johannowi Uphagenowi (1731-1802), bibliofilowi i historykowi, który kupił ją w 1775 roku. Według polskiej Wikipedii to on zlecił przebudowę fasady i wnętrz zgodnie z ówczesną modą na rokoko. Muzeum na swojej stronie nazywa budynek „Uphagenowską kamienicą”.